نسل Z غمگین‌تر از پدربزرگ‌هایش! چرا جوانان امروز افسرده‌ترین نسل تاریخ هستند؟

۱۷ آذر ۱۴۰۴ 3.3K بازدید

برای دهه‌ها، دانشمندان و روانشناسان به یک الگوی ثابت و جهانی در مورد خوشحالی انسان‌ها باور داشتند: «نمودار U شکل». طبق این نظریه قدیمی که در صدها تحقیق علمی تایید شده بود، انسان‌ها در کودکی و جوانی شاد هستند، در میانسالی (حدود ۴۰ تا ۵۰ سالگی) به اوج ناراحتی و فشار روانی می‌رسند (کفِ نمودار U) و با نزدیک شدن به دوران بازنشستگی و پیری، دوباره آرامش و شادی را تجربه می‌کنند. تموداری که نسل Z آن را شکست.

اما یک مطالعه جدید و تکان‌دهنده که نتایج آن در نیوزویک (Newsweek) منتشر شده، نشان می‌دهد که نسل Z (متولدین اواسط دهه ۷۰ تا اواخر دهه ۸۰ شمسی) این قانون طبیعت را در هم شکسته است.

پایان افسانه “بحران میانسالی”؛ ظهور نمودار پیست اسکی

دیگر خبری از آن نمودار U شکل معروف نیست؛ ما با یک خط کج رو به پایین طرف هستیم که دانشمندان آن را «پیست اسکی» (Ski Slope) می‌نامند. این تحقیق که توسط پروفسور دیوید بلانچ‌فلاور (David Blanchflower) از کالج دارتموث و الکس برایسون (Alex Bryson) از کالج دانشگاهی لندن انجام شده، داده‌های آماری از ۴۴ کشور جهان را بررسی کرده است. یافته اصلی آن‌ها ترسناک است: آن «قله ناراحتی» که قبلاً در میانسالی رخ می‌داد، حالا ناپدید شده و جای خود را به افسردگی شدید در دوران جوانی داده است.

آمارهای شوکه‌کننده از سقوط سلامت روان جوانان

داده‌های آماری موسسه معتبر گالوپ (Gallup) و مراکز کنترل بیماری (CDC) عمق فاجعه را نشان می‌دهد:

فقط ۱۵ درصد: طبق نظرسنجی جدید گالوپ، تنها ۱۵ درصد از افراد نسل Z (بین ۱۲ تا ۲۶ سال) می‌گویند که سلامت روانشان «عالی» است.
سقوط تاریخی: برای درک بهتر این عدد، باید بدانید که وقتی نسل قبل (Millennials) در همین سن بودند، ۵۲ درصد از آن‌ها سلامت روان خود را عالی توصیف می‌کردند. این یعنی یک افت وحشتناک و بی‌سابقه در کمتر از دو دهه.
افزایش ناامیدی: طبق داده‌های CDC آمریکا از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۴، گزارش‌های مربوط به «سلامت روان ضعیف» در مردان جوان از ۲.۵٪ به ۶.۶٪ و در زنان جوان از ۳.۲٪ به ۹.۳٪ جهش پیدا کرده است.

زنان جوان؛ قربانیان اصلی این بحران خاموش

پروفسور بلانچ‌فلاور در مصاحبه‌ای با تایمز لندن می‌گوید: «ما ابتدا این پدیده را در ایالات متحده دیدیم، جایی که ناامیدی و حسِ اینکه “هر روز یک روز بد است”، در میان جوانان منفجر شد. اما حالا می‌بینیم که این وضعیت در سراسر جهان، از بریتانیا گرفته تا سایر کشورها، در حال تکرار است.» تحقیقات نشان می‌دهد که اگرچه پسران جوان هم درگیر این بحران هستند، اما دختران و زنان جوان نسل Z ضربه بسیار سنگین‌تری خورده‌اند و نرخ افسردگی و اضطراب در آن‌ها به طرز نگران‌کننده‌ای بالاتر است.

چرا نسل Z اینقدر غمگین است؟ (۳ متهم اصلی)

نقش شبکه های اجتماعی در افسردگی نسل زد Z

محققان در این گزارش تفصیلی، به دنبال ریشه‌های این «اپیدمی غم» گشته‌اند و سه عامل اصلی را شناسایی کرده‌اند:

۱. نفرین گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی

الکس برایسون، یکی از نویسندگان مقاله، معتقد است که گوشی‌های هوشمند متهم ردیف اول هستند. نسل Z اولین نسلی در تاریخ بشریت است که دوران بلوغ حساس خود را با دسترسی ۲۴ ساعته به اینترنت پرسرعت و شبکه‌های اجتماعی گذرانده است. حضور مداوم در فضای مجازی، مقایسه زندگی خود با تصاویر روتوش‌شده دیگران و کاهش تعاملات چهره‌به‌چهره، باعث شده مغز جوانان در فضایی از انزوا و اضطراب رشد کند. برایسون می‌گوید: «شواهد روزافزونی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از صفحه نمایش نه تنها با بیماری‌های روانی مرتبط است بلکه خطرات دیگری هم دارد. اگر می‌خواهید بدانید چطور در این فضای پرخطر امن بمانید، حتماً سری به بخش امنیت سایبری رازگشا بزنید.

۲. اثرات ماندگار دوران کرونا و قرنطینه

عامل دوم، پاندمی جهانی کرونا است. جوانان امروز دقیقاً در سال‌هایی که باید در دانشگاه و مدرسه مهارت‌های اجتماعی یاد می‌گرفتند و شادترین روزهایشان را تجربه می‌کردند، در خانه حبس شدند. بلانچ‌فلاور تاکید می‌کند که جوانان بیشترین آسیب روانی را از قرنطینه دیدند و این انزوای اجباری، زخمی روی روح این نسل گذاشته که هنوز خوب نشده است.

۳. بحران‌های اقتصادی و آینده نامعلوم

اگرچه تمرکز اصلی این مطالعه روی تکنولوژی است، اما نمی‌توان از فشارهای اقتصادی چشم‌پوشی کرد. نسل بومر (پدربزرگ‌ها) در جوانی می‌توانستند با یک شغل معمولی خانه بخرند. اما نسل Z با بازاری روبروست که در آن خرید خانه شبیه رویا شده، بدهی‌های تحصیلی بیداد می‌کند و تورم جهانی قدرت خرید را نابود کرده است. این ناامیدی از آینده، شادی را از زمان حال دزدیده است.

نتیجه‌گیری: زنگ خطر جهانی به صدا درآمده است

نویسندگان مقاله هشدار می‌دهند که این وضعیت دیگر یک مسئله شخصی نیست، بلکه یک «بحران جهانی» است. الگوی جدیدی که در آن “بدبختی در جوانی اوج می‌گیرد و با افزایش سن کم می‌شود”، زنگ خطری برای تمام دولت‌ها و خانواده‌هاست. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که اقداماتی فوری، مثل ممنوعیت گوشی‌های هوشمند در مدارس و تشویق جوانان به تعاملات اجتماعی واقعی، باید هرچه سریع‌تر اجرا شود.

سخن آخر

این آمارها ثابت می‌کند که جمله معروف قدیمی‌ها «خوش به حالتون که جوونید» دیگر اعتباری ندارد. جوانان امروز شاید تکنولوژی بیشتری داشته باشند، اما در عوض آرامش کمتری دارند.

شما چه فکر می‌کنید؟ آیا شما هم حس می‌کنید نسبت به نسل پدر و مادرتان استرس بیشتری دارید؟ به نظرتان مقصر اصلی «گوشی موبایل» است یا «شرایط اقتصادی»؟